Stel je voor.. Begin dit jaar wordt je wakker.. Zoals altijd door kinderstemmetjes en warme lichaampjes kruipen tegen je aan. Je voelt het gewicht van een hoofd op borst, een been over je heen, het dekbed dat half van je afglijdt...
​
En dan, tussen die geluiden en bewegingen door - voel je iets anders. Iets helemaal van jou. Warmte diep in je bekken. Een stroom die zacht fluistert: Ik ben er nog.

Je ademt dieper. Je hand glijdt als vanzelf naar je buik. Je voelt je huid, je zachtheid, je krachtplek. Het is alsof je lichaam zich herinnert wat ze lang vergeten was: dat aanraking, zelfs midden in de ochtendchaos, heilig kan zijn.
​
Je staat op. Je beweegt door de ochtend heen met een andere energie. Je ruikt de thee of koffie, je proeft de eerste hap van je ontbijt ultiem. Tussen boterhammen smeren, kinderen aankleden en de ochtendwind op de fiets voel je een lichte gloed onder je uit. Een ondeugende glimlach die zegt: ik leef.  De hele dag door is er meer ruimte voor dansen, lachen, ervaren en voelen. 
​
Je partner vangt je blik en ziet het verschil. Je kan dit spontane moment te  ontvangen en je durft te zeggen wat jij wil. Wat jij wil ontvangen vanavond. Er is een vuurtje voelbaar die je lange tijd niet hebt gevoeld en geen genoeg van kan krijgen.  Je fluistert tegen jezelf:  Hier leef ik... Hier stroom ik.. Dit is mijn sensuele grond. En daar geniet je hele gezin van mee.